Sana benim baktığım gibi bakanı döverim diyordum başlarda. Sonra sensiz kaldığım da farkettim,kimsenin benim gibi bakamayacağını sana.Şayet sen,manzaramdın benim.Sende çocukluğunu ve hayallerini bulmuş biri büyümek ister mi ki hiç? Sevgim,geç kalınmış bir vapura binmeyi denemek gibiydi. Ya giderdim ya da beklerdim tek başıma. Vapur gelmese de deniz baki değil miydi ?

Bir gün bilmek istersen eğer,kursağımda kalarak sevdim. Belki en iyi sevmedim ama en çok sevdim ben.

Her sabah aynı mutluluğun sıcaklığında uyandım sana ve aynı tutkuyla öptüm seni. Gecenin serinliğinde hatırladım sarılışlarını özlemle. Gökyüzünün sevdiği gibi sevdim gülüşlerini..

Benim olmandan ziyade benimle olmanı diledim yıldızlara,güzel sabahlara kahve ile değilde seninle başlamayı seçtim. Unutmak için değilde bir yığın umutla sevdim ben seni..

Hayallerin batar,çırpına çırpına boğulursun sevgi dolu umutlarda.Kirpiklerin ansızın ıslanır güzel anılarda gülümserken. Rüyalar da biz oluruz diye seversin ya uyumayı,ümitle uyanmamayı dileyerek…

Avazın çıktığı kadar bağırırsın “sevdim” diye içinden,herkes duyar da o duymaz ya kalbinin sesini,yağmurda hırpalanan camlar kadar tadarsın o zaman yalnızlığı…

Biliyorum bir gün güneş sarısı saçlarının altında birileri ısınırken üşüyeceğim,deniz mavisi gözlerinde düşler kurarken birileri ben hep batırdığımı bileceğim güzel hayalleri.Hangi gecenin hangi saatinde olmadığımı bilerek bakacağım sana ve geceyi gölgeleyen karanlıkla örteceğim umutları tekrar tekrar..

 Işıkların açılmasını umutla bekleyen aptal bir bodrum katı olacağım,anıların odaya yaprak yaprak döküldüğü. Seni her gördüğümde baharı yeniden yaşayacağım sıcak gülüşlerinde ve her gördüğümde,tekrar tekrar aşık olacağım sana..

Annemgil yemiyim diye çikolata şekerleri saklamış yine AQ

Ben bir marmelatlı poğaçayım.